Çima karbona sabît a bilind û sulfûra kêm, nîtrojena kêm, û xweliya kêm ji bo lêzêdekirina karbonê ewqas girîng in?

Karbona sabît a bilind û sulfur a kêm, nîtrojena kêm û rêjeya xweliya kêm ji bo ajanên karburîzekirinê girîng in, ji ber ku ev nîşane rasterast bandorê li ser karîgeriya karburîzekirinê, kalîteya avêtinê û lêçûnên hilberînê dikin, û parametreyên bingehîn in ji bo nirxandina performansa ajanên karburîzekirinê. Analîza taybetî wiha ye:

1. Karbona sabît a bilind: Kevirê bingehîn ê zêdebûna karîgeriya karbonê
Fonksiyona bingehîn: Karbona sabît pêkhateya bi bandor e ku bi rastî di zêdebûna karbonê di lêzêdekirina karbonê de beşdar dibe, û naveroka wê rasterast bandora zêdebûna karbonê diyar dike. Çiqas rêjeya karbona sabît bilindtir be, ewqas hêmanên karbonê dikarin ji hêla lêzêdekirina karbonê ve li gorî yekîneya giraniyê werin peyda kirin, û karîgeriya lêzêdekirina karbonê ew qas bilindtir dibe.
Aborî: Karbona sabît a bilind dikare mîqdara lêzêdekirina karbonê ya ku tê bikar anîn kêm bike û lêçûnên hilberînê kêm bike. Mînakî, heke rêjeya karbona sabît ji %90 ber bi %95 ve were zêdekirin, karîgeriya zêdebûna karbonê dikare ji %10 heta %15 zêde bibe, di heman demê de destwerdana nepakiyên wekî xwelî li ser pêvajoya helandinê kêm bike.
Lihevhatina pêvajoyê: Di helandina firna înduksîyonê de, ajanên karbona sabît ên bilind dikarin zûtir bihelin û bi rengek wekhev belav bibin, û ji guherînên di performansa rijandinê de yên ji ber vegirtina karbonê ya neyeksan çêdibin dûr dikevin.
2. Naveroka xweliyê kêm: Destwerdana qirêjiyê kêm dike û karîgeriya helandinê zêde dike
Xetera axûrê: Ax di nav lêzêdekirina karbonê de (wek oksîdên metal, silîkat û hwd.) nepakiyeke ne-karbon e. Ger rêjeya wê pir zêde be, ew ê qatek şelmê çêbike, perçeyên karbonê dorpêç bike û rê li ber helandina wan bigire, rêjeya vegirtina karbonê bi girîngî kêm bike. Mînakî, dema ku rêjeya axûrê ji %2 ber bi %5 ve diçe, rêjeya vegirtina karbonê dikare ji %20 ber bi %30 dakeve.
Barê pêvajoyê: Rêjeya bilind a xweliyê dê mîqdara şîlanê zêde bike, dema paqijkirina şîlanê dirêj bike, û xerckirina enerjiyê û giraniya kedê zêde bike. Di firneya înduksîyonê ya xelekên helandinê de, kombûna xweliyê dikare xelekên helandinê bigire û karîgeriya elektrîkê kêm bike.
Rîska Kalîteyê: Nermiyên di nav xweliyê de dikarin bikevin nav qalibên avêtinê û bibin sedema kêmasiyên wekî porozîtî û valahiyên çirandinê, ku dikarin bandorê li taybetmendiyên mekanîkî û kalîteya rûyê bikin.
3. Kêm sulfur: Ji destwerdana sferoîdîzasyonê dûr dikeve û performansa hesinê qalibkirî misoger dike
Metirsiyên sulfur: Sulfur ji bo hesinê nerm "elementek zirardar" e. Ew dikare destwerdanê li karê ajanên sferoîdkirinê (wek magnezyûm û erdên nadir) bike, bibe sedema xirabûn û kêmkirina jimara sferên grafîtê, û heta xuya bûna grafîta perçebûyî, ku bi giranî hêz û hişkiya qaliban kêm dike.
Pêdiviyên pêvajoyê: Dema ku hesinê nerm tê hilberandin, divê rêjeya sulfurê di hesinê helandî yê orîjînal de bi tundî li ≤0.015% were kontrol kirin. Ji ber vê yekê, divê rêjeya sulfurê di lêzêdekirina karbonê de pir kêm be (bi gelemperî ≤0.05%) da ku ji xetera lêzêdekirina sulfurê dûr bikeve.
Îstîsnayên ji hesinê gewr ê avêtinê: Hesinê gewr ê avêtinê ji bo îstîqrarkirina sementîtê û pêşîgirtina li berfirehbûna grafîtîzasyonê hewceyê rêjeyek diyarkirî ya sulfur (0.06%-0.12%) ye. Lêbelê, hîn jî hewce ye ku rêjeya sulfur a karburîzatorê bi nermî were kontrol kirin da ku rê li ber rêjeya zêde ya sulfur were girtin ku bibe sedema meyla hesinê spî.
4. Nîtrojena kêm: Pêşî li kêmasiyên porozîteyê digire û avahiya metalografîk çêtir dike
Dualîteya nîtrojenê: Di hesinê gewr de, nîtrojen dikare pearlîtê stabîl bike û grafîtê bitewîne û pasîf bike, bi vî rengî taybetmendiyên mekanîkî (wek berxwedana kişandinê û hişkbûnê) zêde dike. Lêbelê, dema ku naveroka nîtrojenê ji rêjeya hevsengiyê (nêzîkî 140 ppm) derbas dibe, qalibên avêtinê meyla pêşxistina kunên nîtrojenê yên mîna şikestinan dikin, ku dibe sedema zêdebûna rêjeya bermayiyê.
Kontrolkirina pêvajoyê: Naveroka nîtrojenê ya karburîzerê ku ji bo hesinê gewr tê bikar anîn bi gelemperî li 70-120 PPM tê kontrol kirin, lê ji bo hesinê nerm, ku ji porozîteyê re hesastir e, divê karburîzerêk bi naveroka nîtrojenê ya kêmtir (wek ≤200ppm) were hilbijartin.
Pêdiviyên sepanê yên asta bilind: Di qalibên rast de yên wekî mîlên krankê yên motorê, rêjeya zêde ya nîtrojenê dikare bibe sedema taybetmendiyên mekanîkî yên nebaş. Ji ber vê yekê, lêzêdekirinên karbonê yên kêm-nîtrojen girîng in.
Bandora berfireh: Garantiya avêtina bi bandor, bi kalîte û bi lêçûnek kêm
Zêdebûna karbona bi karîgeriya bilind: Karbona sabît a bilind û rêjeya xweliya kêm helandin û vegirtina bilez a karbonê misoger dike, dema helandinê kêm dike.
Qalibên qalibkirî yên bi kalîte: Kêmbûna sulfur û kêmbûna nîtrojenê rê li ber têkçûna sferoîdîzasyonê û kêmasiyên porozîteyê digire, taybetmendiyên mekanîkî û kalîteya rûyê erdê misoger dike.
Kontrolkirina lêçûnan: Bi kêmkirina mîqdara lêzêdekirina karbonê ya ku tê bikar anîn, kêmkirina xerckirina enerjiyê û rêjeya hilberên xelet, lêçûna hilberîna giştî bi girîngî kêm bûye.
Verastkirina nimûneyê
Zêdekera karbona grafît: Karbona sabît ≥99%, rêjeya xweliyê ≤0.5%, sulfur ≤0.05%, nîtrojen ≤200ppm. Ji bo hesinê nermik guncaw e û karîgeriya lêzêdekirina karbonê ji %90 zêdetir e.
Zêdekera karbona antrasîtê ya kalsînkirî: Karbona sabît 90%-95%, xwelî 4%-5%, sulfur 0,3%-0,5%, nîtrojen 800-1200ppm. Ji bo hesinê gewr guncaw e, lê divê dozaja wê were kontrol kirin da ku ji sulfur û nîtrojena zêde dûr bikeve.


Dema şandinê: 25ê Tebaxa 2025an